25 Works

Metafora jako tworzywo cyklu poetyckiego Domus aurea Wincentego Korab-Brzozowskiego

Bartłomiej Borek

Profesor Marceli Klimkowski (1937–2020)

Jolanta Panasiuk

Interakcyjne zachowania osób z afazją

Jolanta Panasiuk
Paradygmat objawów afatycznych jest z jednej strony warunkowany regułami rozpadu danego systemu językowego, z drugiej zaś strony – przyjętymi przez chorych strategiami komunikacyjnymi, przez co komunikacja w przypadkach afazji jest wypadkową dwu procesów: dezintegracji i kompensacji. Strategie kompensacyjne decydują o możliwościach interakcyjnych chorych z afazją i są podstawą do budowania procedur postępowania logopedycznego. Specyfika interakcji, w której uczestniczą osoby z afazją, wiąże się ze swoistym wykorzystaniem trzech elementów: 1) zwerbalizowanego (tekstu, tekstu patologicznego) lub niewerbalnego...

Językowe i komunikacyjne możliwości dziecka z zespołem Cri du Chat. Studium przypadku

Urszula Jęczeń & Aleksandra
Niniejszy artykuł stanowi opis przypadku 5,5-letniego chłopca z zespołem Cri du Chat. W artykule podjęto próbę oceny poziomu rozwoju mowy oraz wskazano zachowania językowe i komunikacyjne, które są udziałem badanego dziecka. Pomimo znacznych opóźnień w rozwoju chłopiec jest w stanie komunikować się z otoczeniem za pomocą komunikacji niewerbalnej oraz komunikacji alternatywnej i wspomagającej (obrazki PCS), a wybrane sposoby porozumiewania się są efektywne

Struktura pojęcia smutek u dzieci w wieku przedszkolnym i wczesnoszkolnym

Natalia Jach-Salamon

Ocena zgryzu u osób z wadami wymowy. Wskazówki dla logopedów

Monika Łuszczuk

Osobowościowe uwarunkowania dynamiki wypowiedzi o emocjach

Kalina Kosacka

Jak pacjenci z chorobą Alzheimera opisują osoby, miejsca i sytuacje? Charakterystyka trudności w zakresie komunikacji językowej w łagodnej fazie otępienia

Aneta Domagała
W artykule dokonano charakterystyki trudności w zakresie komunikacji językowej u osób z chorobą Alzheimera w łagodnym stadium otępienia, mając za podstawę wyniki badań empirycznych odnoszących się do opisu jako formy wypowiedzi mówionej, przeprowadzonych w grupie 60 osób w ramach projektu badawczego pt. „Narracja i jej zaburzenia w przebiegu choroby Alzheimera. Skala sprawności narracyjnych jako technika diagnostyczna w otępieniu alzheimerowskim” (kierownik projektu: A. Domagała; 39. konkurs projektów badawczych Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego, NN104 155339). Artykuł...

Trudności w pisaniu i czytaniu dzieci z zaburzeniami rozwoju koordynacji – studium porównawcze

Olga Przybyla & Urszula Jęczeń
Tematem artykułu są trudności w czytaniu i pisaniu występujące u dzieci z rozwojowymi zaburzeniami koordynacji ruchowej. Podstawę analizy tych problemów stanowią badania przeprowadzone przez jedną z autorek artykułu na ośmioosobowej grupie ośmiolatków z neurologiczną diagnozą rozwojowych zaburzeń koordynacji. Przedstawiono, w jaki sposób charakteryzuje się te zaburzenia w klasyfikacji ICD-10 i ICD-11. Zgromadzony materiał badawczy pozwolił dokonać analizy trudności w czytaniu i pisaniu rozpatrywanych wieloaspektowo. Wskazano główne przyczyny problemów w czytaniu i w pisaniu, a także...

Zaburzenia spójności wypowiedzi u pacjentów chorujących na schizofrenię paranoidalną

Wojciech Lipski

Prozodia emocjonalna w percepcji dorosłych osób z uszkodzonym narządem słuchu – badania wstępne

Marta Wysocka
Dobrze rozwinięta sprawność odbioru i rozumienia prozodii emocjonalnej sprawia, że staje się ona w procesie komunikacji cennym źródłem informacji o emocjach osób komunikujących się czy ich komforcie. Wzajemne odczytywanie przez uczestników aktu komunikacji informacji zakodowanych w prozodii reguluje przebieg komunikacji i pozwala na jego modyfikację. W artykule opisano wyniki badań wstępnych nad percepcją wyrażonych prozodycznie emocji: radości, smutku i złości oraz wypowiedzeń neutralnych emocjonalnie. Przebadano 16 polskojęzycznych osób dorosłych z uszkodzonym narządem słuchu. Uzyskane wyniki...

Badanie rozumienia wypowiedzi w afazji – propozycja metodologiczna

Kamila Bigos
W artykule przedstawiono propozycję metodologii badania czynności rozumienia wypowiedzi mówionych i pisanych przez osoby, u których w wyniku ogniskowych uszkodzeń mózgu w obrębie obszaru mowy (zwykle środkowej części lewej półkuli u osób praworęcznych) wystąpiła afazja. Problem rozumienia w logopedii jest kategorią wciąż mało poznaną, pojawia się zatem potrzeba zbadania tej czynności przy użyciu ustrukturalizowanego narzędzia badawczego. Zaproponowana metodologia, odwołując się do doświadczeń glottodydaktyki, która wyodrębnia cztery poziomy rozumienia tekstu: globalny, selektywny, szczegółowy i interakcyjny, pozwala...

Wartości moralne w publicystyce Teresy Torańskiej na łamach paryskiej „Kultury”

EWELINA GÓRKA

Zastosowanie metody Tomatisa w terapii dziecka z zespołem Guillaina-Barrégo

Magdalena Bury-Kamińska
Wstęp: Metoda Tomatisa, zwana inaczej stymulacją audiopsycholingwistyczną, jest metodą terapeutyczną, która opiera się na treningu układu słuchowego, mającym na celu rozwinięcie umiejętności czynnego słuchania (Tomatis 1995), co przekłada się na lepsze przetwarzanie słuchowe. Cel: Głównym założeniem artykułu jest pokazanie efektywności metody Tomatisa na przykładzie studium przypadku sześcioletniego chłopca ze zdiagnozowanym zespołem Guillaina-Barrégo. Materiał i metoda: Przedstawiono charakterystykę kliniczną pacjenta, oddziaływania terapeutyczne oraz dokonano próby oceny skuteczności stymulacji audiopsycholingwistycznej w połączeniu z innymi metodami psychopedagogicznymi. Zgromadzono...

Badania obiektywne słuchu u osób z zespołem Downa a dalsze postępowanie logopedyczne

Katarzyna Sienkiewicz & Krzysztof Kochanek
Zespół Downa (ZD) jest najczęściej występującą patologią genotypu człowieka. W praktyce logopedycznej bardzo często spotykamy się z dziećmi z ZD. Dzieci te borykają się z wieloma problemami zdrowotnymi, m.in. zaburzeniami wzroku, obniżonym napięciem mięśniowym, wadami serca, ale też z zaburzeniami słuchu. Z uwagi na różnego stopnia upośledzenie umysłowe istotna jest eliminacja czynników, które dodatkowo negatywnie wpływają na rozwój językowy, poznawczy, społeczny. Zaburzenia słuchu w tej grupie pacjentów występują bardzo często. W wyniku nieprawidłowej budowy anatomicznej...

REAKTYWACJE DYSTOPII W NAJNOWSZEJ LITERATURZE POPULARNEJ. NA MARGINESIE LEKTURY POWIEŚCI MARGARET ATWOOD I IGNACEGO KARPOWICZA

Dariusz Piechota

Siostra miłosierdzia contra niebezpieczna morderczyni. Motyw pielęgniarki w thrillerach medycznych

AGNIESZKA TRZEŚNIEWSKA-NOWAK

Narracja i renarracja u dzieci z ADHD w wieku szkolnym

Elżbieta Szabelska
Przegląd literatury przedmiotu wskazuje na potrzebę podjęcia badań, mogących zobrazować stopień rozwoju poszczególnych elementów wchodzących w skład kompetencji językowej, komunikacyjnej i kulturowej, a także ewentualne różnice występujące w tym zakresie pomiędzy uczniami nadpobudliwymi a ich neurotypowymi rówieśnikami. W artykule podjęto zatem temat realizacji narracji przez dzieci z diagnozą zespołu nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi (ADHD) w zestawieniu z opisem zachowań narracyjnych dzieci z grupy kontrolnej (bez zaburzeń rozwojowych). Artykuł stanowi opis badań prowadzonych na grupie...

Agramatyzm w afazji

Jolanta Panasiuk
Afatyczne zaburzenia w realizowaniu gramatycznej postaci wyrazu są interpretowane w dwu perspektywach: 1) jako neutralizacja (zniesienie) fleksji, oraz 2) jako niedostatek elementów pełniących w zdaniu funkcje gramatyczne oraz niewłaściwe posługiwanie się morfemami fleksyjnymi. Przyjęcie założenia o neutralizacji morfemów fleksyjnych każe eksponować w gramatycznym opisie wypowiedzi chorych z afazją przejawy redukcji funkcjonalnych opozycji pomiędzy różnymi kategoriami gramatycznymi, zniesienie gramatycznego nacechowania wyrazów odmiennych i skłonność do tworzenia form podstawowych wyrazów. Z przyjęciem hipotezy o rozchwianiu systemu gramatycznego...

Czy (a)symetria w obrębie kompleksu orofacjalnego może być związana z preferencją ręki?

Monika Łuszczuk
Okolica ustno-twarzowa jest przestrzenią wspólną dla różnych czynności prymarnych, takich jak na przykład przyjmowanie pokarmu i czynności sekundarnej – mowy. Podczas mówienia język w tylnej części jest usztywniony, podparty za pomocą podniesienia swych boków i ich kontaktu z częściami twardymi jamy ustnej tej okolicy. Podparcie języka jest cechą biologiczną niezależną od języka mówcy. Ruchy wykonywane podczas mówienia opierają się na ruchach wynikających z czynności prymarnych. Badania opisywane w niniejszym artykule dotyczą żucia, czynności wymagającej skoordynowanej...

Registration Year

  • 2021
    25

Resource Types

  • Journal Article
    25

Affiliations

  • Maria Curie-Skłodowska University
    25
  • Institute of Physiology and Pathology of Hearing
    1